Alle berichten van admin

Lagere rechtsgemeenschappen

Gerelateerde afbeelding

Lagere rechtsgemeenschappen
Naast de centrale overheid zijn er de lagere rechtsgemeenschappen: de provincies, de gemeenten, de waterschappen en de publiekrechtelijke bedrijfsorganisaties.
2.5.1 Provincies Art. 132 Gw bepaalt dat de wet de inrichting van provincies en gemeenten regelt, alsmede de samenstelling en bevoegdheden van hun besturen. De organieke wet die hier wordt geëist is de Provinciewet. De Provinciewet dateert van 10 september 1992 en is in werking getreden op 1 januari 1994. In deze subparagraaf komen achtereenvolgens aan de orde de provinciale bestuursorganen, de bevoegdheden van deze organen en de belastingen die de provincie mag heffen.
Bestuursorganen De Provinciewet (Provw) bepaalt dat het bestuur van de provincie bestaat uit drie organen: Provinciale Staten, Gedeputeerde Staten en flexplek amsterdam de Commissaris van de Koningin (art. 6 Provw). Daarnaast benoemen Provinciale Staten commissies en een griffier, ter ondersteuning van de bestuurlijke taken.
Provinciale Staten Provinciale Staten vertegenwoordigen de hele bevolking van de provincie (art. 7 Provw). Provinciale Staten bestaan uit minstens 39 leden en maximaal 83 leden, afhankelijk van het aantal inwoners van de provincie. De zittingsduur van Provinciale Staten is vier jaar. Voor het lidmaatschap van Provinciale Staten is vereist dat men Nederlander is, ingezetene van de provincie, 18 jaar en niet uitgesloten van het kiesrecht (art. 10 Provw). Provinciale Staten zijn bevoegd om bij verordening algemene regels te geven, waarmee andere organen van de provincie rekening dienen te houden (art. 145 Provw). Op grond van art. 49 Provw kunnen Provinciale Staten aan een gedeputeerde ontslag verlenen indien deze niet meer het vertrouwen heeft van Provinciale Staten. Deze bepaling komt overeen met de regeling in de Gemeentewet, waarin is bepaald dat de gemeenteraad aan wethouders ontslag kan verlenen bij gebrek aan vertrouwen.
Voor een lid van Provinciale Staten gelden onder meer de volgende onverenigbare betrekkingen (art. 13 Provw): minister; staatssecretaris; lid van de Raad van State; gedeputeerde; lid van de Algemene Rekenkamer; ambtenaar, door of vanwege het provinciaal bestuur aangesteld of daaraan ondergeschikt.

Het strafrecht

Gerelateerde afbeelding

Het strafrecht bevat de normen die in de samenleving van zo groot belang worden geacht dat de personen die daarmee in strijd handelen door de overheid kunnen worden vervolgd en bestraft. Het omvat ook de regels die bij die vervolging en bestraffing in aanmerking moeten worden genomen (strafprocesrecht). Als rechtsregels worden overtreden, kunnen sancties worden opgelegd: privaatrechtelijke, bestuursrechtelijke en strafrechtelijke.
1 .4 Publiekrecht 23
• Voorbeeld Privaatrechtelijke sanctie: de veroordeling van een garagebedrijf tot het betalen van schadevergoeding omdat het verzuimd heeft de remmen van een auto goed te repareren, waardoor een verkeersongeluk is ontstaan. Bestuursrechtelijke sanctie: het door de gemeente afbreken van een zonder bouwvergunning gebouwde schuur. Strafrechtelijke sanctie: de gevangenisstraf die wordt opgelegd in geval van een bankoverval.
Het strafrecht is dat deel van het publiekrecht dat zich bezighoudt met strafsancties. Die zijn gericht tegen de persoonlijke vrijheid van een persoon of tegen zijn vergaderruimte amsterdam vermogen. De strafrechtelijke sancties verschillen van de privaatrechtelijke en de bestuursrechtelijke sancties, die er slechts op gericht zijn het verstoorde evenwicht te herstellen: de schadevergoeding is de compensatie van de geleden schade; burgemeester en wethouders mogen alleen het illegaal gebouwde gebouw laten afbreken en ook niet méér dan dat. De strafrechtelijke sancties hebben een uitgebreidere werking. Bij een bankoverval is de kwestie niet opgelost als het gestolen goed wordt teruggegeven. Er volgt nog een strafrechtelijke sanctie. Het strafrecht herstelt niet het leed dat door de bankoverval teweeg is gebracht. Feitelijk zorgt het strafrecht voor een vermeerdering van het leed. De bankovervaller wordt namelijk opgesloten, een maatregel die gewenst wordt. Het is echter de behandeling van een mens die juist in het algemeen voorkomen wordt. Het strafrecht bevat aldus het element van de vergelding, wat een belangrijk verschil is met de sancties op grond van het privaatrecht en het bestuursrecht. Dit komt nog sterker tot uitdrukking bij overtreding van die strafrechtelijke normen waarbij niet direct een slachtoffer is aan te wijzen. Bij een verkeersovertreding, zoals rijden onder invloed, zijn meerdere sancties denkbaar. Afhankelijk van de ernst van de overtreding kunnen deze variëren van een tijdelijk rijverbod tot een verplichte bloedproef, gevolgd door hechtenis en/of geldboete.
Het speciale karakter van het strafrecht maakt het nodig om precies de bevoegdheden te regelen van de ambtenaren (meestal van de politie) die namens de staat voor de opsporing en vervolging van daders van strafbare feiten zorgen. Zo moet de burger die geen strafbaar feit heeft begaan, beschermd worden tegen de staat, die hem ten onrechte daarvan verdenkt. Die bescherming is te vinden in het strafprocesrecht.

Duizend handtekeningen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Zin voor zin herhaal ik met kracht de zinnen van de man, terwijl het gouden kruis nog altijd tegen mijn voorhoofd is gedrukt. Daarna sta ik op en zet ik mijn handtekening in een zwart lederen boek, waarin al meer dan duizend handtekeningen van andere leden van Terra Nova staan opgetekend. Het is zeker dat ergens tussen al die handtekeningen ook de handtekeningen van Roy Markowitz en Renard de Veuster staan. Opnieuw klinken er exact zeven tikken van de stok door de kerk. Ik sta op, krijg een witte pij aangereikt met een rood tempelierskruis en word de kring uitgeleid. Daarna wordt de naam van Maria Solana omgeroepen en zij knielt in de kring tussen de graven neer. Zo gaat het bij elke noviet. De ceremonie raakt me en dat is zacht uitgedrukt. Alle pijn, die na het overlijden van mijn ouders en het verlaten van Kathleen in mijn lijf is ontstaan, komt eruit en het is alsof ik innerlijk word schoongespoeld. Het lijkt wel of ik uit mijn lichaam treed en in de vierde dimensie word opgenomen, terwijl alle andere novieten een voor een worden geïnaugureerd.
Nadat alle novieten lid zijn geworden van het genootschap Terra Nova, worden we door de overige leden gefeliciteerd en naar een kamer geleid waar we met elkaar een drankje kunnen nuttigen en kunnen napraten. De witte flexplek amsterdam pijen zijn na de ceremonie uitgetrokken en zorgvuldig opgeborgen. De mensen komen werkelijk van over de hele wereld en de voertaal tijdens de borrel is Engels. Zo sta ik een tijd te praten met Maya Vlodicz, een vrouw van middelbare leeftijd uit Split, die in het dagelijks bestuur zit van de universiteit van Split. In de Balkan-oorlog was ze alles kwijtgeraakt. De universiteit was door tanks kapotgeschoten, haar huis was afgebrand en haar man was vermoord. Maar ze is niet bij de pakken neer gaan zitten en ik zie de vechtlust in haar ogen. Het is haar, na het eindigen van de Balkanoorlog, gelukt om met behulp van een buitenlandse beurs te gaan studeren aan de universiteit van Harvard. Daar maakte ze kennis met professor Markowitz en een paar jaar geleden is ze toegetreden tot het genootschap.
Ze helpt nu jonge studenten in Kroatië om zich bewust te worden van hoe we met onze wereld en met elkaar omgaan. Daardoor heeft ze veel invloed op de studenten die de volgende generatie beleidsmakers in Kroatië gaan worden. Dit is de strategie van Terra Nova die in elk land wordt toegepast. Stapje voor stapje werkt ook Maya mee aan het tot stand komen van een nieuwe aarde.

De professor

Gerelateerde afbeelding

Nog een paar uur te gaan, voordat ik op het internationale vliegveld moet inchecken. We lopen gezamenlijk de kerk uit. Ik voel me geïnspireerd door de professor, maar bemerk toch ergens nog twijfel in mijn lijf. Is de metafoor van het magische orgel niet te simplistisch voorgesteld? Hoeveel invloed hebben we eigenlijk op ons leven? Ik spreek de professor erop aan. “Het wereldbeeld dat door de vierde dimensie ontstaat, leidt tot een fatalistisch mensbeeld, waarin we volledig door het toeval worden gestuurd,” zeg ik. “Wat is nog de invloed van de mens op zijn eigen leven?” De professor staat voor de kerk sti 1 en kijkt mij aan. “Net als zovelen kom je er gedurende je leven achter dat controle over het leven een illusie is. We komen daarmee tot de kern van ons leven,” zegt hij. “Laat ik je het in de vorm van een metafoor vertellen. Ons leven lijkt op een enorm groot spoornet van treinen dat talloze stations bevat. Er zijn tussenstations, maar ook eindstations in het spoornetwerk. We zitten allemaal in een rijdende trein die zich ergens in de wirwar aan sporen bevindt. Toevalligheden in ons leven ontstaan op een tussenstation of op een eindstation. Op een tussenstation kun je zelf kiezen of je na de gebeurtenis overstapt op een andere trein, maar op een eindstation word je gedwongen om over te stappen. Een tussenstation is bijvoorbeeld de uitnodiging van je neef Renard om hem te bezoeken. Je bent op zijn aanbod ingegaan, maar had dit ook kunnen weigeren. Ook als je een mogelijke partner tegenkomt, ben je op een tussenstation en kun je overstappen op een andere trein om een relatie met die bedrijfsruimte breda partner aan te gaan. Je kunt hem of haar ook laten lopen en in dezelfde trein blijven zitten om je leven te vervolgen. De keuze die je maakt wat toevallige ontmoetingen of gebeurtenissen betreft, is aan jou. Dat is de keuzevrijheid die elk mens heeft. Maar als je trein op een eindstation aankomt, word je gedwongen om uit te stappen. De financiële crisis die heeft geleid tot jouw faillissement is zo’n eindstation. Je wordt door het leven gedwongen om over te stappen op een andere trein. Je leven wordt na het faillissement nooit meer hetzelfde. Dit principe geldt ook als je een dwarslaesie bij een auto-ongeluk oploopt of als je de loterij wint. Dat zijn eindstations die als toeval op je pad komen en die je dwingen om uit de huidige trein te stappen. Het zijn gebeurtenissen die je leven veranderen en waar je geen macht over hebt. Maar er zijn genoeg gebeurtenissen waarbij je wel een keuze hebt. Zo bepaal je tijdens je leven je levensreis door wel of niet op tussenperrons over te stappen op andere treinen. Elk mens treft ook een aantal eindstations in zijn leven, waarbij hij of zij gedwongen wordt om over te stappen. Zo is je leven metaforisch een treinreis door een wirwar aan sporen, waarbij je soms een eigen keuze hebt en soms wordt gedwongen om in een andere trein te stappen.

Verlangen, passie en doorzettingsvermogen

Gerelateerde afbeelding

Hoe belangrijk is het om je waardevol te voelen in de samenleving? Ik denk dat het de toegangspoort naar het echte geluk is. Maar er zijn meer thema’s in de film die mij raken. Het verhaal dat een vrouw, vanuit een schijnbaar kansloze positie, met zoveel passie en doorzettingsvermogen haar verlangen tot een realiteit weet te maken. En ik leer ook dat alles twee kanten heeft. Haar verlangen en haar doorzettingsvermogen worden uiteindelijk haar dood. Waarom moeten uitgerekend dit soort waardevol Ie mensen zo door het leven worden gestraft? Waarom werkt het toeval dan niet in haar voordeel? Dat gegeven roept een sterk gevoel van onrechtvaardigheid op. Net zoals ik dat bij mijn eigen faillissement heb gevoeld. Er is zoveel onrecht in de wereld; waarom moet een kind van veertien jaar oud zijn vader verliezen? Wat had ik misdaan om dit lot te treffen? Wat is dat bedrijfsruimte breda eigenlijk voor een God die juist de verkeerde mensen straft? Ik besluit deze prangende vraag morgen bij professor Markowitz neer te leggen. Er zit overigens nog een mooie afsluitende boodschap in de film. Ik bedenk hem terwijl het tweede glas bier voor me op tafel wordt neergezet.
Je wordt blijkbaar wat je denkt. Met veel verlangen, passie en doorzettingsvermogen wilde Claressa wereldkampioene boksen in de klasse vedergewicht worden en dat lukte haar bijna. Zonder haar tragische ongeval was het haar zeker gelukt. Je wordt uiteindelijk wat je denkt. Zo simpel is het blijkbaar. Claressa accepteerde onder geen beding een terugval naar de kansloze situatie waar ze vandaan kwam. Met een geamputeerd been en een rolstoel dacht ze dat ze geen keuze meer had. Jammer dat ze het toeval geen kans meer heeft gegeven om op een andere manier waardevol te zijn. Met haar kwaliteiten had ze een voorbeeld kunnen zijn voor velen. Er bestaat niet slechts één manier om waardevol in deze wereld te zijn, maar er zijn tal van manieren mogelijk. Claressa koos voor één manier en toen dat niet lukte, gaf ze op. Ze gaf de vierde dimensie geen kans om voor haar te werken en op een andere wijze waardevol te zijn. Met deze mooie gedachte reken ik af en ga slapen. Morgen is het vroeg dag.
263

Waardevolle levens

Gerelateerde afbeelding

Ik denk na. Ben ik echt bereid om iets totaal anders te gaan doen en mijn zekerheden als een baan, een huis en een mooie relatie op te geven? Ik denk het niet, als ik er zo over nadenk. Ik werd gedwongen om alles op te geven door het faillissement, maar dat was verre van een vrijwillige keuze geweest. Ik was niet gelukkig en toch veranderde ik niets aan mijn situatie, totdat ik werd gedwongen. Wie leeft er nu echt het leven van zijn dromen? Onze passies en dromen worden vaak versluierd door de sleur van alledag. We blijven vastzitten in banen en relaties die ons niet ten diepste raken en misschien niet eens bij ons passen. Angst regeert de meeste levens. Angst om ontslagen te worden, om ziek te worden en om je maatschappelijke status te verliezen. Mij is het allemaal overkomen en daardoor ben ik losgekomen van de angst. Voor de meeste andere mensen geldt dit niet. Zij gedogen hun bestaan uit angst iets te verliezen, maar springen niet elke ochtend vol enthousiasme en energie uit bed. Zo verliezen ze hun waardevolle levens. “Veel mensen zitten vast in de sleur van het leven en worden geregeerd door de angst. Hun leven is bedrijfsruimte breda gewoon, maar weinig en inspirerend,” zeg ik. “De meeste mensen leven inderdaad niet het leven dat past bij wie ze zijn. Ze lopen ergens in hun leven vast en willen graag het roer omgooien, maar op eigen kracht lukt dat niet. De prangende vraag is, waarom het niet lukt om je idealen en dromen achterna te gaan? Wat houdt mensen tegen om te doen wat zo dicht bij hun hart ligt? Waarom lopen zoveel mensen vast in banen die onvoldoende inspireren of klampen ze zich jarenlang vast aan liefdeloze relaties ?” Ik zucht eens diep. Een professor kan meer vragen stellen dan een collegezaal met studenten kan beantwoorden!

De tijdsdimensie

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

“We leven in een tijd van de derde dimensie, waarin het toverwoord “hebben” is. Alle systemen zijn gericht op bezit en groei. Er zijn maar weinig mensen die zich bewust zijn van dat alles om ons heen energie is en dat er een vierde dimensie bestaat. De wereld is in de ban van een epidemie die “hebzucht” wordt genoemd. Met zoveel mensen op deze planeet hebben we niet genoeg om ieders hebzucht te vervullen. Hebzucht komt voort uit angst die ontstaat in de derde dimensie. Er heeft zich een idee postgevat dat je het leven kunt sturen als je maar genoeg geld hebt. Zo is er een situatie ontstaan waarin steeds minder mensen het vermogen bezitten. Mensen begrijpen niet dat er een alles omvattend energieveld bestaat dat de ruimte- en tijdsdimensie ineen is. Voor veel mensen bestaat de wereld uit chaos, terwijl ze vergeten dat er op een hoger niveau wel degelijk een structuur in alles wat ons overkomt, is te ontdekken. Je kunt deze structuur al leen waarnemen als je toegang hebt tot de vierde dimensie.
De eerste drie dimensies worden ook wel de ruimtedimensies genoemd. De vierde dimensie is de tijdsdimensie en deze zorgt niet alleen voor een verandering in tijd, maar ook voor een verandering in vorm. Mensen die ouder worden zijn hier
een concreet voorbeeld van. Met de jaren bedrijfsruimte breda veranderen je gezicht en je lijf, maar vaak verandert ook je bewustzijn.
De tijdsdimensie zorgt niet alleen voor een verschuiving in de tijd, maar ook voor een verandering van de vorm. Zo kunnen we de vierde dimensie in de nieuwe tijd gebruiken om materie te scheppen. Met de gedachten en intenties van nu vormen we de realiteit van morgen. Ons genootschap bestaat uit sleutelfiguren, die helpen om de gedachten en intenties van de zes miljard mensen om te buigen, zodat er een ecologischer verantwoord economisch systeem wordt ontwikkeld. De komende jaren gaan ecologie, duurzaamheid, milieu, ethiek, delen en biologisch voedsel aan belang in onze maatschappij winnen en wordt het huidige financiële systeem omgegooid. De mensen die deze verandering in de wereld initiëren, zitten bij Terra Nova, dat in het Latijn ‘de nieuwe aarde’ betekent. In alle landen bouwen we momenteel cellen met sleutelfiguren in de samenleving, die het nieuwe gedachtengoed in de lokale cultuur inbrengen.

De grenslijn tussen succes en ongeluk

Gerelateerde afbeelding

“Het is toch de waarheid. Jaren geleden had ik mijn zaakjes goed op orde. Toen mijn vrouw zeven jaar geleden plotseling bij een auto-ongeluk om het leven kwam, ben ik vastgelopen. Het werk kon ik niet meer aan, het huishouden verslofte en ik betaalde mijn rekeningen niet meer. Het verdriet sloopte mijn levenslust, langzaam maar gestaag. Kinderen hadden we niet en vrienden gingen door met hun eigen levens. Zodoende liep ik tegen de muren op en kon ik mijn verdriet niet kwijt. Sofie was mijn vrouw, mijn maatje en mijn alles. We zijn meer dan dertig jaar samen geweest. Langzaam gleed ik af, raakte uiteindelijk mijn baan kwijt en kon niet meer in het huis blijven bedrijfsruimte breda wonen, waar ik zoveel lief en leed
met haar had gedeeld. Voor ik er erg in had, stond ik op straat en moest daar zien te overleven. Ik slaap bij het Leger des Hei Is en op mooie, zomerse dagen onder de spoorbrug. Ik heb vrede met mijn situatie meneer. Nergens heb ik zoveel vrijheid als hier op straat.”
Ik schrik van zijn verhaal. Dit had mij ook kunnen overkomen, maar het dunne laagje ijs heeft het gehouden. Het was mijn moeder geweest die me uit de put van ellende heeft getrokken. In ieder geval denk ik dat ik haar heb gezien. Josef is wel door het ijs gezakt en is in de spiraal naar beneden terechtgekomen, waar ik ook zo bang voor ben. De grenslijn tussen succes en ongeluk is fragiel, daar weet ik alles van. Het was niet meer dan één vingeraanslag op de enter-toets geweest die me in de ell ende heeft gestort. “Kan de sociale dienst niet voor een huis zorgen? Dat hebben ze ook voor mij gedaan.” “Ik kan niet meer in een huis wonen, meneer. Ik wil dat mijn leven in niets meer lijkt op wat ik ooit met Sofie had. En dat is me gelukt. Op straat heb ik leren loslaten, mijn baan, mijn status, ons huis, mijn geld en bezit, onze vrienden en zelfs de vrouw waar ik zielsveel van heb gehouden, heb ik moeten loslaten. Maar ik heb er iets voor teruggekregen, dat zijn vrijheid en een heldere kijk op mezelf en op het leven. Je leert het leven pas echt kennen als je twee kanten van de medail Ie hebt gezien. Naast liefde, geluk, gezondheid, optimisme en groei is er ook verdriet, destructie, haat en verval in deze wereld, dat maakt het leven waardevol. Door de beide kanten van het leven te ervaren, krijg je inzicht in hoe het leven werkt. Je kunt pas weten wat liefde is als je ook haat kent en je kunt pas weten wat geluk is, als ongeluk je pad heeft gekruist.”

Het grote, machtige ABN AMRO

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Dit is de tweede grote blunder van de Amerikaanse overheid en het voelt voor mij alsof de guillotine op het blok valt, waar mijn hoofd nog altijd op ligt. De reactie van dit besluit op de financiële markten is desastreus. De Dow Jones-index keldert met 778 punten in één dag en kent zijn grootste daling ooit. De Amerikaanse beurs sleept de AEX in zijn val mee en op 30 september zakken we met de AEX-index door de 350 grens naar een stand van 310. Dit is het grootste verlies van de AEX-index ooit. De sfeer op de beursvloer is niet te beschrijven chaotisch. Voor het eerst in mijn werkzame leven zie ik blinde paniek ontstaan zodra het bekend wordt dat er wereldwijd veel meer grote banken geïnfecteerd zijn met de verpakte, giftige CFD’s. De beurskoersen kelderen verder en voor het eerst zie ik mensen huilen op de beursvloer. Ik begin tegen mijn zin mee te huilen en loop snel naar het toilet. Hoe lang houd ik dit nog vol? Ik
verlies godbetert op deze ene dag 20 miljoen euro en ben in plaats van financieel onafhankelijk, failliet als deze koers zo blijft op 31 december van dit jaar. Ik kijk in het bedrijfsruimte breda toilet naar mezelf in de spiegel en kan de harde realiteit niet geloven. Gelukkig leven we begin oktober en is het nog geen oudejaarsdag.
Op vrijdag 3 oktober geven minister Wouter Bos, premier Balkenende en Nout Wel link, de president van de Nederlandsche bank, een persconferentie. De Nederlandse overheid neemt voor 16,8 miljard euro Fortis Nederland en ABN AMRO Nederland over. Nadat er een run op de bank is ontstaan en grote instituten hun geld dreigen weg te boeken, raken zowel ABN AMRO als Fortis in liquiditeitsproblemen. De andere banken hebben inmiddels de kraan voor deze twee banken dichtgedraaid en de overheid moet direct ingrijpen om een totale catastrofe te voorkomen. Ik ben verbijsterd! Het grote, machtige ABN AMRO, waar ik ooit mijn carrière ben begonnen, is een staatsbank geworden. Voor mij is de val van ABN AMRO het bewijs dat het niet meer goed komt dit jaar. Niet alleen op de beurs is er paniek. Het openbare leven in Nederland komt tot stilstand. Misschien staat ons een depressie te wachten, met een omvang als in de jaren dertig van de vorige eeuw. De commentaren in de vele talkshows zijn sterk negatief. In het weekend leef ik teruggetrokken op mijn studeerkamer en ben ik zelfs op apathisch gedrag te betrappen. Gelukkig is Kathleen naar een vriendin in Groningen, waardoor mijn wanhoop niet teveel opvalt. Ik kan maar niet geloven dat dit mij overkomt en het lijkt alsof ik in een film speel, waarbij de regisseur elk moment met een klap de scène kan beëindigen en ik weer terugkeer naar mijn onbezorgde en succesvolle leventje van een half jaar geleden. Maar de film is niet meer dan de harde werkelijkheid, waarbij ik geen enkele kans heb om het script ook maar iets te veranderen.

Pronken

Gerelateerde afbeelding

Zo net voor kerst zijn er al veel huizen getooid met hun kerstverlichting. Pronken is, naast beleggen, de favoriete sport van ons prachtige dorp. Alles lijkt hier een wedstrijd te zijn, zelfs de kerstbomen en kerstverlichting in de tuinen worden afgezet tegen wat de buurman te bieden heeft. Over ruim twee weken zwaaien we het jaar 2007 uit met een knalfeest in huize Larson. De ouders van Kathleen komen tezamen met veel vrienden, champagne en vuurwerk. Het hoogtepunt van de avond is een grote verrassing voor mijn lief Kathleen. De Porsche 911 Cabrio is vorige maand al bij de importeur in Leusden besteld en wordt met een doek erover en een grote rode kerststri k thuis afgeleverd op Oudejaarsdag. De Porsche is een nieuw hoogtepunt in mijn leven dat bestaat uit rijkdom, succes en aanzien. Wie had ooit gedacht dat ik, geboren in een armoedige arbeiderswijk in Southampton, het zo ver in mijn leven zou schoppen. Wat zou de buurt van destijds opkijken als ze wisten dat de introverte, verlegen Nick zo succesvol is geworden. Ik ben geen autistische nerd, waarvoor bedrijfsruimte breda velen mij vroeger hebben versleten, maar een bri Ij ante beurshandelaar geworden. Als dertigjarige heb ik straks twee Porsches op de oprit van mijn grote witte villa in Laren staan die symbool staan voor mijn succesvolle carrière. Kathleen krijgt de turbo-uitvoering en met dit zwarte racemonster gaan we deze zomer toeren in ons favoriete vakantieland Italië. Lekker met de kap open genieten van de oude cultuur, het lekkere eten en vooral van elkaar. De bonus van dit jaar is meer dan voldoende om de Porsche contant af te kunnen rekenen. Eerlijk gezegd zou ik van mijn bonus wel vijf stuks in de meest luxe uitvoering kunnen kopen. Zoveel rijkdom is er in mijn leven nog nooit geweest.
Mijn vader John was een Engelsman en kwam oorspronkelijk uit Southampton. Mijn moeder was geboren en getogen in de Jordaan in Amsterdam. Ze hebben elkaar ontmoet bij café Ome Jan, ergens in de Jordaan, op een zaterdagavond toen mijn vader met een drietal vrienden de hoofdstad van ons land bezocht. Het was liefde op het eerste gezicht, had mijn moeder me verteld. Na een paar jaar heen en weer te hebben gereisd, zijn mijn ouders uiteindelijk in Amsterdam getrouwd en in Southampton gaan wonen. Ze kregen een sociale huurwoning op Wellington Street 10. Pas vele jaren later ben ik ter wereld gekomen, toen ze eigenlijk hun kinderwens al hadden opgegeven. Een liefdesbaby en van harte welkom, zeker bij mijn moeder. Ik ben altijd een moederskindje geweest en ik ben tweetalig opgevoed. Mijn jeugd heb ik doorgebracht in een slechte wijk van deze grauwe havenstad.